بيشتر دوربين هاي مداربسته تحت شبكه جديد، داراي اسلات كارت حافظه هستند. اين نوع از دوربين هاي مداربسته، مي توانند بدون نياز به دستگاه ضبط NVR، تصاوير ثبت شده را ذخيره نمايند.  اين ويژگي بسيار جالبي است زيرا با وجود آن دوربين مداربسته مي تواند همانند دوربين هاي معمولي تصاوير را بر روي كارت حافظه ذخيره كند. اصطلاح Built-in Micro SD در دوربين هاي مدار بسته، به معني وجود قسمتي داخلي براي خواندن و استفاده از كارت حافظه است. زماني كه به مشخصات موجود در ديتاشيت يك دوربين IP نگاه مي كنيد، مشاهده مي كنيد كه بسياري از آنها از كارت هاي حافظه SD، SDHC و SDXC پشتيباني مي كنند. اما دقيقا هر كدام چه معني دارند؟ اين نام ها مربوط به حداكثر ظرفيت ذخيره سازي كارت ها است، جدول زير جزئيات مربوط به هر كدام را نشان مي دهد:

ظرفيت كارت نيز از جمله موارد مهم براي ذخيره تصاوير است. ظرفيت كارت حافظه با توجه به نوع دوربين ها، مي تواند تا حدود 128 گيگابايت باشد كه امكان ذخيره تصاوير ويدئويي را تقريبا به مدت يك هفته فراهم مي كند. جدول زير ارزش هاي تقريبي هر مورد را نشان مي دهد:

از جمله قابليت هاي هاي بارز اين دوربين، مي توان به امكان ضبط تصاوير، مستقل از دستگاه هاي ضبط اشاره نمود. بنابراين در صورتي كه به هر دليلي ارتباط ميان دوربين و دستگاه قطع شود، دوربين مي تواند به صورت خودكار، تصاوير را در داخل SD Card ذخيره كند. وجود اين قابليت در دوربين هاي مداربسته يك راه اقتصادي براي نگهداري از تصاوير ضبط شده در هنگام خرابي دستگاه ضبط NVR است.

در كنار مزاياي ذكر شده اين دوربين ها داراي معايبي نيز هستند. از مشكلات اين دوربين هاي مداربسته، مي توان به ظرفيت كم كارت هاي حافظه اشاره كرد. فضاي ذخيره سازي اين SD كارت ها در مدت زمان كمي كوتاه اشغال مي شود. در نتيجه بهتر است از اين قابليت بيشتر به منظور يك قابليت پشتيبان و در مواقع اضطراري استفاده گردد. به طور كلي از لحاظ امنيتي، توصيه مي گردد ذخيره سازيي تصاوير در كارت هاي حافظه، انجام نشود. زيرا روش چندان قابل اطميناني نيست.